Aslında bugüne negatif başlamıştım. Uyandığımda odama giren güneş bile sinirimi bozmuştu. Ilık suyumu içip balkona çıktım. Bahçedeki erik ağacındaki 3-5 eriği fark ettim, daha sonra muşmula ağacını onunla birlikte kıpkırmızı güllerin beni selamladığını, biraz daha kafamı kaldırdığımda ise güneşin bana göz kırptığını fark ettim
Komşumuz, aynı zamanda da bakkalımız olan Nuri Amcanın minik kızı çoktan ip atlamaya başlamıştı bile. Muhtemelen birazdan babasından çikolata aşırmaya çalışırken yakalanacak ve bisikletiyle hızla uzaklaşacak ve 1-2 saat sonra geriye dönecekti. Tüm bunları düşünürken gülümsediğimi fark ettim. Zor değil efenim, mutluluk hiç zor değil. Nasıl baktığınla alakalı biraz, hep önüne ya da hep arkana bakmadığında fark ediyorsun. Her yöne bakacaksın, bazen sağa, bazen sola, bazen önüne, bazen arkana bazen de yukarıya. (Fazla seyre dalıp düşmekte yok tabi!)
Kısacası mutluluk bazen bir erik ağacında, bazen küçük bir kız çocuğunun tatlı telaşında.
İyi seyirler, çiçekli günler. :)

)