Zaman zaman bazı şeyler öyle ters gidiyor ki ben bile şaşırıyorum talihsizliğime. karşıma çıkan insanlar beni zor denilebilecek durumlara sokmak için özel çabaya mı giriyor diye düşünüyorum. insanlarla mücadele etmem gerekiyorsa ederim ama dinlenmek için zaman da isterim.
bunları bi otobüste yazıyorum, yüzüme gün ışığı vuruyor, mevsimlerden de nisan zaten, bilirsiniz işte hayat güzel falan lakin baharın tadı yirmi kilogram düşünceyle ve akabinde kırılan heveslerimle çıkmıyor.
borcum olsun nisan, başka bir baharda en çok ben güleceğim !